‘Je moet al beginnen met reclame maken voor je boek, terwijl je er nog aan werkt.’ Mijn schrijfcoach klinkt zeker van haar zaak.
‘Echt?’ Ik kan me dat niet voorstellen. Je weet het namelijk maar nooit met een verhaal. Er kan een personage gaan dwarsliggen. Je einde kan zoekraken. Voor hetzelfde geld komt dat boek er nooit.
‘Iedereen doet het.’
Dat lijkt me het slechts denkbare argument ooit. Ik bezweer mijn dochter wekelijks dat ze nooit iets moet doen, omdat iedereen het doet.
‘Kijk maar eens op Facebook. Wil je je boek aan de man brengen dan moet je jezelf actief laten zien.’
Op Facebook zie ik auteurs met kopjes koffie aan de ontbijttafel. Of bij een boekwinkel met het boek van een ander in hun hand. ‘Ik zie ze nergens hun boek promoten,’ zeg ik.
‘Toch wel. Het maakt niet uit wat je post. Je hond. Je moeder. Je schoenen. Mensen vinden het allemaal leuk en als je boek dan verschijnt, dan kopen ze het.’
‘No way.’
‘Echt wel.’
Nou vooruit dan maar. Vanaf nu: verhaaltjes over mijn boek. Of andere dingen.
Wil je alvast wat anders van me lezen?
Ik blog over handicap, ziekte en medische ethiek op: Bessensaus met Rozen

Geen opmerkingen:
Een reactie posten